گفتگو با مدیران موفق:

رضا امامی، مدیر قنادی رضا

  • دوشنبه, 24 آبان 1395 ساعت 12:48

صنعت شیرینی وهنر شیرینی پزی امروزه به عنوان یک حرفه وشغل درآمد زا وسرگرم   کننده ،طرفداران بی شماری دارد.هنر شیرینی پزی همانند بسیاری دیگرازابداعات بشر درطول زمان تغییرات بسیاری به خود دیده است وآنچه که امروز به صورت انبوه در واحدهای شیرینی پزی تولید می شود با نمونه های اولیه تفاوت های بسیاری دارد.

 امروزه با گسترش تکنولوژی وساخت تجهیزات مدرن،هنر شیرینی پزی به عنوان یک صنعت،جایگاه خود را در جوامع مختلف پیدا کرده است وشیرینی به عنوان یکی از دسرهای لذیذ،در سبد غذایی انسان جا گرفته است.انواع بیسکوئیت،کلوچه،نان های قندی،شیرینی های تروخشک،شکلات هاوبستنی در همین گروه قرار دارند که با تلفیق مواد مغذی خوش طعم تهیه می شوند ودر وعده های مختلف به عنوان دسر مصرف می شوند.


این فراورده ی غذایی یا به تعبیری دیگر خوراکی خوش مزه ،در گذشته ای نه چندان دور به طور معمول در دیدوبازدیدها،مراسم جشن وسرور و غیره به طرق مختلف تهیه می شد ومورد مصرف قرار می گرفت. اما امروزه،مردم تمایل بیشتری به مصرف روزانه شیرینی ها پیدا کرده اند و خرید آن دیگر مختص به مراسم خاصی نیست.

تقاضا برای مصرف بیشتر شیرینی ،رفته رفته باعث شد تا کارگاه های کیک وشیرینی پزی درابعادی وسیع تروبه طور صنعتی تاسیس شوند .این روزها درتمام شهرها ده ها ویا صدها واحد کوچک وبزرگ شیرینی پزی فعال هستند و  رقابت شدیدی برای تولید شیرینی خوش طعم تر وبا کیفیت تر در میان شان جریان دارد.

از دیگرسو و همزمان با گسترش و رشد این حرفه،دستگاه های نظارتی با همّت پیشکسوتان ومعتمدان صنوف شکل گرفت که وظیفه ساماندهی ونظارت بر مجموعه واحدهای صنفی رابرعهده داشت. مجموعه های نظارتی که امروزه اتحادیه صنفی نامیده می شوند ،ازسالهای  هزاروسیصد وبیست وپس از انقلاب مشروطیت ،رفته رفته جایگاه خودرا در جامعه پیدا کردند.هرچند که برسرراه تشکیل اتحادیه ها ،موانع بی شماری وجود داشت وعدم وجود تجربه کافی دراین خصوص گهگاهی موجبات نارضایتی را فراهم می کرد. امّا گذر زمان و توسعه اقتصادی کشور درآن سالها،تمامی موانع ومشکلات را ازسرراه اتحادیه ها و سندیکاها کنار زد. امروزه اتحادیه های صنفی درسراسر شهرهای ایران جایگاه خود را پیدا کرده اند ودر کنار دیگر دستگاههای دولتی ،وظیفه نظارت و کنترل بازار را بر عهده دارند.

اتحادیه صنف قنّادان کرج،یکی از64 اتحادیه صنفی تشکیل شده در کرج است.این اتحادیه درسال 1350 باهمت وپیگیری جمعی ازپیشکسوتان این صنف واداره کار و امور اجتماعی آن زمان و باشماره ثبت 6 فعالیت خود را آغاز کرد.براساس اسنادومدارک موجود،آقایان ابوالقاسم ولیعهدی،مرحوم حاج محمود میبدی درتشکیل و راه اندازی این اتحادیه صنفی مشارکت داشته اند .

هم اینک آقایان سیدرضا امامی،محمد سلیمانی نیا،غلام حسین خراسانی گرده کوهی،محمدحسین پیرایش کندری،زین العابدین تدبیری به عنوان اعضای اصلی هیئت مدیره وآقای کیوان نظری به عنوان بازرس،ترکیب هیئت مدیره را تشکیل داده اند.

گفتگو باسیدرضاامامی میبدی رئیس اتحادیه صنف قنّادان کرج،نگاهی دارد به پیشینه این صنف درکرج ومشکلات پیش روی دست اندرکاران حرفه قنّادی.

-جناب امامی،ازگذشته های نه چندان دور این صنف ونحوه ی ورود خودتان به این حرفه بگوئید...

بانام ویاد خداوند،جا دارد درابتدا یاد کنیم از بزرگان وپیشکسوتان این صنف که درتشکیل این اتحادیه صنفی زحمات فراوانی کشیدند و مشقّات بیشماری را تحمل کردند.مرحوم حاج سید جواد سادات حسینی از عزیزانی بودند که با فداکاری وازخودگذشتگی ،سنگ بنای این صنف را به درستی پایه گذاری کردند وطی سالهای خدمتشان،دغدغه ای جزء حل مشکلات وگرفتاریهای همکاران صنفی نداشتند.وامّا درخصوص پیشینه این صنف عرض کنم که هنرشیرینی پزی وحرفه قنادی مانند بسیاری دیگر از شغل ها،روند تکمیلی وپیشرفت و تسهیل در پخت شیرینی را پشت سر گذاشته است.امروزه،انواع تجهیزات کارگاهی اجاق های مجهز،دستگاههای مخلوط کن وهم زن،سردخانه،یخچال های ویترینی ودیگر لوازم،کار پخت وتهیه شیرینی را آسان تر کرده اند.

قدیمی های این صنف به خاطر دارند که تهیه شیرینی با ابزارهای دستی ،چقدر طاقت فرساومشکل بود.به عنوان مثال بستنی سنّتی ایرانی،یکی از تولیدات قنّادی هاست که طریقه ساخت آن بسیار مشکل بود.بشکه های دوجداره یخ وهم زدن مایع بستنی کاری سخت وطاقت فرسا بود وازعهده هرکسی بر نمی آمد. برای درست کردن بستنی به نیروی بازوی چند مرد قوّی هیکل نیاز بود که کمترکسی حاضر به انجام آن می شد.امّا امروزه دستگاههای ساخت بستنی ، کار را راحت تر کرده اند. فقط کافیست مواد اولیه را درون مخزن بریزیم. مابقی کار توسط دستگاه انجام می شود.اگر بخواهیم از سختی کار قنادی در گذشته بگویم، میتوانم به تنورهای نفتی یا گازوئیلی اشاره کنم که این تنورها، هنوز هم در نانوایی ها کاربرد دارند.

قنادهای قدیمی به خاطر دارند که قرار دادن شیرینی ها برای پخت در تنور، چه قدر خطرناک بود.تعداد زیادی از همکاران ما به هنگام روشن کردن تنور و یا قرار دادن سینی شیرینی در تنور (به دلیلی تجمع گازهای مشتعل و انفجار ) دچار سوختگی های شدید می شدند و جراحات ناشی از آن تا سالها جسم و روحشان را آزار می داد. اما امروزه در تمام کارگاه های تولید شیرینی، از اجاق های استاندارد با ایمنی بالا استفاده می شود که درصد حوادث و اتفاقات ناگوار را به صفر می رساند.

در هر صورت، صنعت و تکنولوژی به یاری هنرمندان قناد آمده و تحول عظیمی را در عرصه ساخت انواع شیرینی به وجود آورده است. این موضوعی است که در عرصه های مختلف مشاهده می شود. اما در کنار ابداعات و نوآوری ها نمی توانیم بحث تجربه و مهارت را نادیده بگیریم.

ساخت دستگاه های مجهز و پیشرفته ، فقط  فرآیند تهیه شیرینی را آسان تر کرده اند. موضوع اصلی و مهم تر ، مهارت و تخصص شخص قناد است که با هنر درآمیخته شده استحالا چرا از این کار به عنوان یکی حرفه هنری نام میبرم؟

دلیل دارد:

شهروندان گرامی اگر دقت کرده باشند.، این روزها تنوع شیرینی ها بسیار زیاد شده است. و هنرمندان قناد سعی کرده اند تا تولیدات خود را مطابق با سلیقه و نیاز بازار تهیه کنند.

در حال حاضرهزاران طرح مختلف کیک با طعم ها ورنگ های گوناگون به دست توانا وهنرمند اهالی این صنف،تهیه می شوند که موجبات شادمانی وهیجان یک مراسم را فراهم میکنند.توجه داشته باشید که در این حرفه،خطاواشتباه وجود ندارد.

یعنی اگرکارگرقنّادی ویا حتی استاد قنّاد،کوچکترین اشتباهی در ترکیب مواد شیرینی مرتکب شود،تمام محصول از بین می رود وامکان استفاده مجدد از مواد وجود ندارد.درچنین مواقعی مشتری نیز ناراضی می شود.این ها نکته هایی هستند که درحرفه قنّادی باید رعایت شوند ونادیده گرفتن شان،به اعتبار وسرمایه یک کارگر قنّادی ضرر وارد می کند.

وامّا درمورد نحوه ورودبه این حرفه عرض کنم که این حرفه را از برادربزرگترم ودر کارگاه قنّادی ایشان آموختم.تقریبأاز دوران کودکی ودر ایّام تابستان به مغازه ایشان می رفتم وضمن تحصیل،با فنون این حرفه یا بهتر بگویم هنر قنّادی،آشنا می شدم.این روند چندسال ادامه داشت.پس ازاینکه مهارت کافی را برای اداره یک واحد مستقل پیدا کردم،تصمیم گرفتم که این حرفه رادرمکان دیگری که متعلّق به خودم باشد،دنبال کنم.بنابراین مکان دیگری رااجاره کردم وبا تهیه وسایل وتجهیزات لازم مغازه خودم را راه اندازی کردم.

این روند ادامه داشت تا درسال 1374 تصمیم گرفتم درانتخابات هیأت مدیره اتحادیه صنف قنّادان کرج شرکت کرده و در صورت ورود به تشکیلات اتحادیه،در جهت خدمت به اعضاء زحمتکش این صنف تلاش کنم.درهمان سال وپیرو رأی اعتماد همکاران عزیز به اینجانب ،به عنوان خدمتگزارهمکاران وارد اتحادیه شدم و به انجام وظیفه پرداختم.

در آخرین دوره ازانتخابات هیأت مدیره که درسال 1393 برگزار شد،اکثرهمکاران به اینجانب رأی دادند که این امر وظیفه وتعهد مرا نسبت به تمامی دوستان سنگین تر کرده است.امیدوارم که بتوانم درمدت حضورم دراتحادیه،در جهت دفاع ازحقوق صنفی همکاران،قدمی بردارم.

-عضویت در اتحادیه واخذ پروانه کسب چه امتیازاتی برای فرد دارد؟

در قانون نظام صنفی،جایگاه حقیقی وحقوقی فرد صنفی وتشکّل های صنفی تعریف شده است.پروانه کسب به فرد صنفی اعتباروشخصیت حقوقی وبه عبارتی دیگر جایگاه قانونی می بخشد.

براساس موارد تعریف شده درقانون،نمی توان جایگاهی برای یک کاسب بدون پروانه کسب تصور کرد.باید توجه کنیم که اخذ مجوزهای قانونی،فقط برای ورود به عرصه کسب وکار خلاصه نشده اند.درتمام کشورهای جهان برای رانندگی با وسایل نقلیّه،طبابت،مربّیگری،تعمیرات وانواع خدمات وشغل ها،مجوزهای خاص وجود دارد که افراد بایستی پیش از فعّالیّت خود،مراحل اخذ آن مجوزها را طی کنند.به طور مثال هرفرد برای اخذ مدرک دیپلم باید دوران تحصیلات متوسطه را بگذراند.برای رانندگی باید درآزمون های راهنمایی ورانندگی امتیاز قبولی کسب کنیم.برای ورود به دنیای بازارهم،ضوابط ومقررات خاصّی تعریف شده است که جزئیات آن در قانون نظام صنفی به صراحت بیان شده است ومتقاضیان ورود به عرصه کسب وکارمکلّف به اجرای آن هستند.اتحادیه های صنفی نیز به عنوان مجریان قانون نظام صنفی وظیفه تشکیل پرونده وشناسایی واحدهای صنفی وتمامی موارد مربوطه رابرعهده دارند.این روند تا پیش از انقلاب اسلامی وحتی چند سال پس از آن، در شهرداریها انجام می شد.امّا با فراگیرشدن وقانونمند شدن تشکل های صنفی،این وظیفه به اتحادیه ها واگذار شده است.به عبارتی دیگر،عضویت افراد در اتحادیه مربوطه واخذ پروانه کسب،به فعالیت صنفی آنها،رسمیت واعتبار می بخشد.ازدیگرسو،پروانه کسب به عنوان یک سند رسمی نزد تمامی ادارات دولتی وخصوصی ،مؤسسات وبنگاههای مالی واعتباری،شناخته شده است،یعنی فرد صنفی با دردست داشتن پروانه کسب،می تواند از تسهیلات بانکی استفاده کند،می تواند با ضمانت پروانه کسب خود،فردی را از بازداشت ویا زندان آزاد کند.داشتن پروانه کسب،راه را برای فعالیّت های گسترده تجاری واجتماعی باز میکند.به طورمثال،لازمه شرکت در انتخابات هیأت مدیره اتحادیه های صنفی وراه یابی به تشکیلات مدیریتی وتصمیم گیر در عرصه کسب وکاروبازار،داشتن پروانه کسب است.حالا با این توضیحات،آیا ارزش ندارد که برای گرفتن پروانه کسب وعضویت در اتحادیه،چند روزی وقت گذاشته ومراحل اداری وقانونی آن را با حوصله انجام دهیم.بنده فکر میکنم که ارزشش را دارد.

-آقای امامی از زیبائیهای شغل خودتان بگوئید...

باوردارم که این شغل،واقعاً مقدس است.هنگامی که درکارگاه پخت شیرینی،سفره ای پهن می شود وچندین  نفر دور آن جمع می شوند،هنگامیکه در محفل خانواده ها حضور می یابیم وکام مردم را شیرین می کنیم،هنگامیکه درتمامی اعیاد ملّی ومذهبی در کنار هم وطنان عزیزمان هستیم،به نوعی در زندگی آنها شریک می شویم.به عقیده بنده،تمام این موارد از زیبائیها وبرکات شغل قنّادی هستند که شاید نمونه مشابه آن در دیگر صنوف نباشد.

البته از زاویه دیگر،این شغل سختی هایی هم دارد.به طور مثال بنده ،طی پنجاه سال گذشته،هیچگاه در هنگام تحویل سال نو،در کنار خانواده ام نبوده ام.در دیگر اعیاد ملّی ومذهبی نیز،بازار قنّادی هاشلوغ است،بنابراین باید درمغازه حضور داشته باشیم.یعنی هنگامیکه اغلب مردم در کنار خانواده هستند ولحظات خوب خود را جشن می گیرند،قنّادها در مغازه هستند وسرشان سخت شلوغ است.امّا همانگونه که عرض کردم،زیبائیهای این شغل آنقدرهستند تا بتوان سختی هایش را تحمّل کرد.

-چه صحبتی با همکاران جوان خود دارید؟

بنده،ضمن احترام وارزشی که برای جوانان قائل هستم،لازم است تا نکاتی را به آنها یادآوری کنم.رویای ثروتمند شدن یک شبه،یکی از آفت هایی است که برخی انسانها به آن دچار می شوند وهمین مسئله باعث می شود که آنها از مسیر اصلی زندگی وکسب وکار به سمت بیراهه کشیده شوند.باید توجه داشت،ثروتی که از راه خلاف حاصل شود،نه تنها برکت ندارد،بلکه انسان را به سمت تباهی ونابودی می کشاند.

دربحث صنف قنّادی،همکاران جوان بنده باید به کیفیت وسلامت تولیدات خود توجه داشته باشند.حرفه ما به نوعی با سلامت مردم ارتباط دارد.بی دقّتی درامر تولید فرآورده های غذایی که شیرینی ها نیز بخشی از آن محسوب می شوند،ممکن است صدمات جبران نا پذیری به سلامت افراد جامعه وارد کند.اهمال در کار قنّادی موجب سلب اعتماد مردم واز بین رفتن اعتبار چندین ساله یک قنّاد می شود.

درست است که انگیزه های مالی در هر کاری اهمیت دارند . آما آنچه مهمتراست،پایبندی به اخلاق وداشتن وجدان کاری واحترام به سلیقه مشتریان است.مردم می توانند تفاوت میان شیرینی خوب وشیرینی بی کیفیت را تشخیص دهند.بنابراین باید به خواسته آنها احترام بگذاریم . اگر کسی بتواند راه برقراری ارتباط با مردم و اعتماد آنها را جلب کند ،می توان گفت که در مسیر صحیح قرار گرفته است . اما خلاف این موضوع نتیجه ای در بر ندارد

صحبت پایانی ؟

برای تمامی همکاران عزیزم و خدمتگزاران به مردم مهربان و دوست داشتنی ایران آرزوی سلامتی ،موفقیت و عمر پر برکت دارم . امیدوارم در سال جدید که پیش رو داریم تمام مردم کشورم با دلی شاد در کنار یکدیگر جمع شوند و سال جدید را با  خوشی  و خیر برکت آغاز کنند .

 

این مورد را ارزیابی کنید
(2 رای‌ها)
  • آخرین ویرایش در دوشنبه, 24 آبان 1395 ساعت 13:17
  • اندازه قلم
  • 1 نظر

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

1 نظر